فهرست محتوا
اگر به علوم طبیعی و پزشکی علاقه دارید و دوست دارید به مردم کمک کنید، این شغل میتواند برای شما مناسب باشد. پزشکان به بیماران مراجعه میکنند، بیماریها و عفونتها را تشخیص میدهند و درمان میکنند. یک پزشک باید مهربان و مسئولیتپذیر باشد. او باید بتواند به بیماران آرامش بدهد و اعتماد آنها را جلب کند. برخی از پزشکان، مانند جراحان، باید در شرایط فشار کار کنند و تصمیمهای سریع بگیرند.
به عنوان یک پزشک در بیمارستان یا درمانگاه، شما معمولاً با یک تیم کار میکنید که شامل پرستاران، ماموران بهداشت، ماماها، مشاوران و کارکنان اداری است.
شما به طور تمام وقت کار میکنید و بسته به محل کارتان، ممکن است در شیفتهای شب یا روزهای تعطیل نیز کار کنید. البته اگر مطب شخصی داشته باشید، میتوانید ساعت کاریتان را خودتان تعیین کنید.
علاوه بر پزشکی مدرن، طب سنتی نیز یکی دیگر از شاخههای پزشکی است که طرفداران زیادی دارد و روز به روز بر تعداد آنها افزوده میشود.
طب سنتی یک علم قدیمی و متنوع است که به بررسی سیستمها و دانشهای پزشکی میپردازد که در گذشته و قبل از ظهور طب مدرن در جوامع مختلف شکل گرفتهاند.
طب سنتی به دو بخش نظری و عملی تقسیم میشود. بخش نظری شامل سه بخش است:
۱. امور طبیعی
۲. علل و اسباب
۳. دلایل و نشانهها.
بخش عملی نیز به سه قسمت تقسیم میشود:
۱. تدابیر
۲. دارو درمانی
۳. کارهای دستی.
این نوع پزشکی بر اساس مزاجشناسی استوار است. تغییر در مزاج به حالتهای گرم، سرد، مرطوب یا یبوست بستگی دارد و میتواند به علت تغذیه، سبک زندگی، اقلیم، سن، شغل و رفتار فرد اتفاق بیفتد. این تغییرات باعث عدم تعادل مزاج و بروز علائم میشود.
در ادامه اطلاعات بیشتری درباره وظایف، دانش و مهارتهای مورد نیاز، تحصیلات لازم، نحوه ورود به این شغل، بازار کار و فرصتهای شغلی، میزان درآمد پزشکان و برخی از پزشکان معروف ایرانی ارائه خواهد شد.
وظایف پزشک
تشخیص بیماریها: پزشک با استفاده از دانش و تجربیات خود که از دانشگاه و کتابهای پزشکی کسب کرده، بیماری بیمار را تشخیص میدهد. او ممکن است برای تشخیص بهتر از آزمایشات پزشکی و عکسبرداری هم استفاده کند.
توصیههای درمانی: گاهی پزشک به جای تجویز دارو، فقط توصیههای عمومی به بیمار میدهد.
تجویز دارو: تجویز دارو یکی از وظایف مهم پزشک است و مسئولیت زیادی را بر دوش او میگذارد. این کار باید با دقت و طبق قوانین انجام شود.
انجام جراحیها (اگر پزشک تخصص داشته باشد): اگر پزشک مجوز و تخصص لازم را داشته باشد، میتواند عمل جراحی انجام دهد.
ارجاع بیمار به متخصصان دیگر: پزشکان عمومی گاهی بعد از معاینه اولیه بیمار، در صورتی که به تشخیص خود اطمینان نداشته باشند، بیمار را به متخصصان یا فوق تخصصان ارجاع میدهند. همچنین اگر بیماری خارج از حیطه تخصص آن پزشک باشد، او را به متخصص مربوطه معرفی میکند.
شما همچنین با کارهای اجرایی زیر سر و کار دارید:
– همکاری با حرفههای بهداشتی: همکاری با فیزیوتراپیستها و پرستاران.
– مدیریت و امور اداری: سازماندهی و کنترل کار پرستاران و کادر پزشکی در بیمارستان یا درمانگاه، نوشتن نامهها و گزارشها، و نگهداری سوابق بیماران.
– آموزشهای بهداشتی: ارائه آموزش به گروههای خاص مانند زنان باردار، افراد سیگاری و افراد مبتلا به دیابت.
مهارت و دانش مورد نیاز
علاقه به کمک به مردم: پزشک باید علاقه زیادی به کمک به دیگران داشته باشد.
مهارتهای ارتباطی و شنیداری عالی: پزشک باید خوب به صحبتهای بیماران گوش دهد تا بتواند درد و مشکل آنها را به درستی تشخیص دهد.
آگاهی از پیشرفتهای پزشکی: پزشکان باید از جدیدترین داروها و روشهای درمانی مطلع باشند؛ زیرا اطلاعات پزشکی به سرعت تغییر میکند و برای ارائه بهترین درمانها باید بهروز باشند.
دلسوزی و مسئولیتپذیری: پزشک باید دلسوز و صادق باشد و حس مسئولیت بالایی داشته باشد.
توانایی آرامش دادن: پزشک باید بتواند به بیماران آرامش بدهد و اعتماد به نفس آنها را، بهویژه در مواقع دشوار، افزایش دهد.
مهارت در معاینه و انجام فرآیندهای پزشکی: پزشک باید در معاینه بیماران و انجام کارهای پزشکی و کلینیکی مهارت داشته باشد.
تحمل فشار کاری و تصمیمگیری سریع: پزشک باید بتواند تحت فشار کار کند و در شرایط بحرانی تصمیمات سریع بگیرد.
مهارتهای مدیریتی: اگر پزشک مدیریت بیمارستان، درمانگاه یا بخشی از مرکز پزشکی را بر عهده داشته باشد، به مهارتهای مدیریتی نیاز دارد.
قابلیت آموزش و نظارت: پزشک باید بتواند کارکنان را آموزش دهد و بر کار آنها نظارت کند.
تحصیلات لازم و نحوه ورود به شغل پزشکی
تنها کسانی که در رشته پزشکی فارغالتحصیل شدهاند میتوانند به این شغل وارد شوند. برای ورود به تخصصهای خاصی مانند قلب، مغز و اعصاب یا پوست، لازم است که دورههای تخصصی را در مقاطع بالاتر دانشگاهی بگذرانند.
فرصت های شغلی و بازار کار پزشک
مکانهایی که پزشکان میتوانند در آنها مشغول به کار شوند عبارتند از:
الف) مطبهای شخصی: پزشکان میتوانند با توجه به علاقه و نیاز منطقه در شهرها و روستاها مطب دایر کنند و بیماران را ویزیت کنند.
ب) بیمارستانها و درمانگاهها: در این مراکز، پزشکان به تشخیص و درمان بیماریهای بیماران میپردازند. این مراکز میتوانند دولتی یا خصوصی باشند.
ج) مراکز بهداشتی و درمانی: این مراکز در شهرها و روستاها قرار دارند و معمولاً مدیریت آنها به عهده پزشکان عمومی است. پزشکان عمومی در این مراکز برای تشخیص و درمان بیماریها فعالیت میکنند.
د) دانشگاهها و مراکز آموزش عالی: اگر پزشک به مباحث علمی و آموزش علاقهمند باشد، میتواند در دانشگاهها تدریس کند و به تحقیقات علمی بپردازد.
ه) وزارتخانهها و سازمانهای دولتی: پزشکان میتوانند در برخی وزارتخانهها و سازمانها مانند وزارت بهداشت و درمان یا سازمان انتقال خون کار کنند.
با این حال، وضعیت شغل پزشکی در ایران به طور کلی خوب نیست. در شهرهای بزرگ، تعداد پزشکان نسبت به بیماران بسیار زیاد شده و صدور مجوز برای راهاندازی مطب محدودتر شده است. بسیاری از پزشکان در این شهرها بیکار هستند یا درآمد متوسطی دارند و برخی از آنها به شغلهای دوم روی آوردهاند که حتی ممکن است با تخصصشان ارتباطی نداشته باشد. از طرف دیگر، بسیاری از شهرهای کوچک و مناطق محروم از کمبود پزشک رنج میبرند. این مشکلات وضعیت نامناسب بازار کار پزشکی و توزیع نابرابر پزشکان را نشان میدهد.
برای حل این مشکلات، اقداماتی انجام شده است. یکی از این اقدامات، طرحی است که توسط سازمان نظام پزشکی ارائه شده و به پزشکان بیکار این امکان را میدهد که از طریق سایت سازمان درخواست خود را ثبت کنند و از آخرین فرصتهای شغلی در سراسر کشور آگاه شوند. به عبارت دیگر، این سازمان به عنوان پلی بین پزشکان بیکار و کارفرمایان عمل میکند.
میزان درآمد پزشک
آمارها نشان میدهد که در کشور حدود ۱۵۰ هزار پزشک وجود دارد. از این تعداد، فقط گروه کمی از آنها درآمد بالایی دارند و زندگی مرفهی دارند. بیشتر پزشکان از نظر مالی در سطح متوسطی هستند و بعضی از آنها برای تأمین هزینههای زندگی، ناچارند شغل دوم داشته باشند که این شغل ممکن است هیچ ارتباطی با پزشکی نداشته باشد.
پزشکان معمولاً در بیمارستانها، درمانگاهها و مطبها کار میکنند. درآمد آنها بسته به محل کار متفاوت است؛ بعضی فقط از مطب شخصی خود درآمد دارند، برخی دیگر از بیمارستان و مطب، و تعدادی نیز در سازمانهای دولتی مانند وزارت بهداشت و سازمان انتقال خون استخدام میشوند و درآمدشان بر اساس قوانین پرداخت دولتی محاسبه میشود.
معمولاً تفاوت درآمد بین پزشکان عمومی و متخصص بسیار زیاد است. طبق جدیدترین اطلاعات، حداقل درآمد یک پزشک عمومی در سال ۱۳۹۳، ۸۰۰ هزار تومان و درآمد یک پزشک متخصص بین ۱۰ تا ۱۵ میلیون تومان است. این تفاوت زیاد، بسیاری از پزشکان عمومی را به فکر گرفتن تخصص میاندازد؛ اما برخی موفق میشوند و برخی دیگر نه!
شخصیت های مناسب این شغل
برای انتخاب شغل مناسب، عوامل مختلفی باید در نظر گرفته شوند، از جمله ویژگیهای شخصیتی، ارزشها، علایق، مهارتها، شرایط خانوادگی و وضعیت جامعه. یکی از مهمترین این عوامل، ویژگیهای شخصیتی فرد است. شناخت دقیق شخصیت هر فرد کار پیچیدهای است که نیاز به زمان و تخصص دارد. حتی افرادی که از نظر تیپ شخصیتی مشابه هستند، ممکن است در برخی جنبهها با یکدیگر متفاوت باشند.
بهطور کلی، در هر شغلی میتوان افرادی از تیپهای شخصیتی مختلف را پیدا کرد که موفق بودهاند. نمیتوان گفت فقط افراد با تیپهای خاصی در یک شغل موفق میشوند. اما تحقیقات نشان میدهند که افرادی با تیپهای شخصیتی خاص معمولاً این شغل را بیشتر دوست دارند و رضایت شغلی بیشتری از آن دارند.
به طور کلی،اگر به علوم طبیعی و پزشکی علاقه دارید و میخواهید به مردم کمک کنید، شغل پزشکی میتواند برای شما مناسب باشد. پزشکان مسئولیت تشخیص و درمان بیماریها و عفونتها را بر عهده دارند و باید مهربان و مسئولیتپذیر باشند. آنها باید بتوانند به بیماران آرامش بدهند و اعتماد آنها را جلب کنند. برخی پزشکان، مانند جراحان، باید در شرایط فشار کار کنند و تصمیمهای سریع بگیرند.
به عنوان یک پزشک، شما معمولاً با یک تیم متشکل از پرستاران، ماموران بهداشت و کارکنان اداری کار میکنید. ساعات کار معمولاً تمام وقت است و ممکن است شامل شیفتهای شب یا تعطیلات نیز باشد. اگر مطب شخصی داشته باشید، میتوانید ساعت کاری خود را تنظیم کنید.
علاوه بر پزشکی مدرن، طب سنتی نیز طرفداران زیادی دارد و به بررسی دانشهای پزشکی گذشته میپردازد. این طب شامل دو بخش نظری و عملی است که به مزاجشناسی و تغییرات آن بر اساس عوامل مختلف توجه دارد.
وظایف اصلی پزشکان شامل تشخیص بیماریها، ارائه توصیههای درمانی، تجویز دارو، انجام جراحیها (در صورت داشتن تخصص) و ارجاع بیماران به متخصصان دیگر است. پزشکان همچنین باید با سایر حرفههای بهداشتی همکاری کنند، مدیریت و امور اداری را انجام دهند و آموزشهای بهداشتی را ارائه دهند.
برای ورود به شغل پزشکی، افراد باید در رشته پزشکی فارغالتحصیل شوند و در صورت تمایل به تخصصهای خاص، دورههای تخصصی را گذرانند.
پزشکان میتوانند در مکانهای مختلفی مانند مطبهای شخصی، بیمارستانها، مراکز بهداشتی و درمانی، دانشگاهها و سازمانهای دولتی مشغول به کار شوند. با این حال، وضعیت شغل پزشکی در ایران به طور کلی چالشبرانگیز است، بهویژه در شهرهای بزرگ که تعداد پزشکان نسبت به بیماران زیاد است و بسیاری از پزشکان بیکار هستند. در عین حال، در برخی مناطق کوچک و محروم کمبود پزشک وجود دارد.
درآمد پزشکان نیز بسته به محل کار متفاوت است. بسیاری از پزشکان در سطح مالی متوسطی هستند و برخی برای تأمین هزینههای زندگی ناچار به شغل دوم هستند. معمولاً پزشکان عمومی درآمد کمتری نسبت به متخصصان دارند. در سال 1393، درآمد یک پزشک عمومی حدود 800 هزار تومان و درآمد پزشکان متخصص بین 10 تا 15 میلیون تومان بود.
در نهایت، برای انتخاب شغل مناسب، ویژگیهای شخصیتی فرد بسیار مهم است. افراد با تیپهای شخصیتی مختلف میتوانند در شغل پزشکی موفق باشند، اما افرادی با ویژگیهای خاص معمولاً رضایت بیشتری از این شغل دارند.
