دکتر خوب برای جراحی قلب

عمل جراحی قلب باز نوعی جراحی است که در آن پزشک قفسه سینه را برش می‌زند تا بتواند به قلب دسترسی پیدا کند و روی عضلات، دریچه‌ها و رگ‌های قلب کار کند.

اگر رگ‌های قلب شما دچار گرفتگی یا انسداد شده باشند، جراحی قلب باز می‌تواند یک گزینه درمانی مناسب باشد. در این عمل، پس از جراحی بای‌پس، جریان خون از ناحیه مسدود شده دور می‌شود و به مسیر خود ادامه می‌دهد. برای این کار، یک رگ سالم از پای شما، دست یا قفسه سینه برداشته می‌شود و به دو طرف ناحیه انسداد پیوند می‌خورد. با ایجاد این مسیر جدید، جریان خون به عضله قلب بهتر می‌شود.

مهم است بدانید که این جراحی بیماری قلبی که باعث انسداد عروق شما شده را درمان نمی‌کند (مثل تصلب شرایین یا بیماری شریان‌های کرونری)، بلکه فقط عملکرد قلب را بهبود می‌بخشد و خطر مرگ ناشی از بیماری قلبی را کاهش می‌دهد. همچنین، این روش می‌تواند علائمی مانند درد قفسه سینه و تنگی نفس را هم کاهش دهد.

عمل قلب باز چیست؟

عمل قلب باز (Open-Heart Surgery) برای درمان مشکلات قلبی مانند نارسایی قلبی، نقص‌های مادرزادی قلب، آریتمی، آنوریسم و بیماری عروق کرونر انجام می‌شود. در این جراحی، قفسه سینه باز می‌شود تا جراح بتواند بر روی ماهیچه‌ها، دریچه‌ها و رگ‌های قلب کار کند. یکی از شایع‌ترین جراحی‌ها در بزرگسالان، جراحی بای پس عروق کرونر (CABG) است که در ادامه بیشتر به آن می‌پردازیم.

عمل قلب باز یک جراحی تهاجمی است، اما نکته جالب این است که آمار مرگ‌ومیر ناشی از این عمل در بیمارستان پایین است. ممکن است با شنیدن نام این عمل احساس استرس کنید، اما بدانید که تنها حدود ۲.۹ درصد از بیمارانی که عمل قلب باز انجام می‌دهند، در این حین جان خود را از دست می‌دهند.

۱. عمل قلب باز نوزاد چگونه است؟
گاهی اوقات نوزادان هنگام تولد با نقص‌های قلبی، مانند نقص در دیواره قلبی، به دنیا می‌آیند. در این موارد، باید جراحی در هفته‌های اول زندگی نوزاد انجام شود تا او بتواند به زندگی ادامه دهد و به درستی رشد کند.

۲. عمل قلب باز بای پس یا عمل قلب باز رگ پا چیست؟
بای پس عروق کرونر (CABG) شایع‌ترین نوع عمل قلب باز در بزرگسالان است. در این جراحی، یک شریان یا ورید سالم به یک شریان کرونری که مسدود شده است، متصل می‌شود. این پیوند به شریان کمک می‌کند تا خون را دور از شریان مسدود شده به قلب برساند.

انواع عمل قلب باز چیست؟

۱. عمل قلب باز با لیزر یا عمل لیزر قلب چگونه است؟
عمل سوزاندن رگ قلب با لیزر، که به آن “ablation” گفته می‌شود، یکی از روش‌های جراحی قلب است. این روش معمولاً زمانی انجام می‌شود که رگ‌های قلب دچار فیبریلاسیون شوند. این جراحی بیشتر برای افرادی که قبلاً جراحی‌های قلب باز دیگری مانند بای پس یا تعویض دریچه انجام داده‌اند، توصیه می‌شود.

۲. عمل آنژیو قلب
عمل آنژیو قلب برای افرادی است که رگ‌های قلبی که وظیفه خونرسانی به قلب را دارند، به خوبی کار نمی‌کنند. این رگ‌ها ممکن است مسدود یا تنگ شده باشند. در این عمل، با استفاده از مش‌ها و ابزارهای فلزی، رگ‌های کرونر باز می‌شوند تا خون بیشتری به قلب برسد.

۳. عمل بسته قلب
عمل قلب بسته نوعی جراحی است که در آن نیازی به استفاده از پمپ قلب و ریه نیست و قلب باز نمی‌شود. این روش معمولاً خطرات و عوارض کمتری نسبت به عمل قلب باز دارد، اما فقط برای برخی بیماران مناسب است. در مواردی، بیمار باید عمل قلب باز انجام دهد تا بهبودی حاصل کند.

۴. عمل گشادی دریچه قلب
زمانی که دریچه‌های قلب گشاد شده و به درستی کار نمی‌کنند، می‌توان با یک جراحی کم تهاجم عملکرد آنها را بهبود بخشید یا دریچه را تعویض کرد. خطر مرگ ناشی از تعویض دریچه قلب بسیار کمتر از خطر مرگ ناشی از عدم درمان مشکلات دریچه قلب است.

۵. عمل قلب باز تعویض دریچه آئورت و میترال
گاهی دریچه آئورت به خوبی کار نمی‌کند و نیاز به تعویض دارد. در این مواقع، باید عمل تعویض دریچه آئورت انجام شود که یک عمل تهاجمی است.

۶. عمل باتری قلب
وقتی قلب نمی‌تواند به طور منظم و با سرعت مناسب بتپد، یک باتری قلبی درون آن قرار داده می‌شود تا به قلب کمک کند منظم‌تر بتپد. این عمل جراحی انجام می‌شود. عمر باتری‌های قلب معمولاً بین ۵ تا ۷ سال است و بعد از این مدت، باید تعویض شوند. با داشتن بیمه تکمیلی، هزینه تعویض باتری نیز کاهش می‌یابد.

عمل قلب باز برای چه کسانی مناسب است؟
افراد زیر می‌توانند عمل قلب باز را انجام دهند:
– افرادی که آریتمی یا فیبریلاسیون دارند.
– کسانی که مشکلات مادرزادی قلبی دارند، مثل نقص دیواره قلب.
– افرادی که بیماری عروق کرونر دارند.
– کسانی که نارسایی قلبی دارند.

چه کسانی نمی‌توانند عمل قلب باز را انجام دهند؟
عمل قلب باز برای برخی افراد خطرناک است و این افراد نمی‌توانند این عمل را انجام دهند:
– کسانی که کلیه‌هایشان به خوبی کار نمی‌کند.
– افرادی که کبدشان نارسایی دارد.
– بیمارانی که نارسایی ریوی دارند و ممکن است در روند عمل مشکل ایجاد کند.
– کسانی که قبلاً عمل قلب انجام داده‌اند و دچار مشکل شده‌اند.

در چه مواردی جراحی قلب باز یک درمان مناسب است؟

پزشک و بیمار می‌توانند انجام جراحی بای‌پس قلب را در شرایط زیر در نظر بگیرند:

1. درد قفسه سینه شدید: اگر بیمار به دلیل تنگی چند شریان خون‌رسان به قلب، درد شدید قفسه سینه را تجربه کند و عضله قلب حتی در حالت استراحت یا با فعالیت کم هم خون کافی نداشته باشد.

2. مشکلات در عملکرد بطن چپ: اگر بیش از یک رگ دچار مشکل باشد و بطن چپ قلب نتواند به درستی کار کند.

3. تنگی شدید شریان کرونری سمت چپ: اگر شریان کرونری سمت چپ که مسئول تأمین عمده خون برای بطن چپ است، دچار تنگی یا انسداد شدید باشد.

4. انسداد شریانی غیرقابل درمان با آنژیوپلاستی: اگر فرد دچار انسداد شریانی باشد که با روش آنژیوپلاستی قابل درمان نیست. در این روش، یک بالون کوچک به محل تنگی وارد می‌شود و با متورم شدن، تنگی را برطرف می‌کند.

5. سابقه آنژیوپلاستی یا استنت‌گذاری ناموفق: اگر فرد قبلاً آنژیوپلاستی یا استنت‌گذاری داشته و با این وجود شریان دوباره تنگ شده باشد.

6. عدم پاسخ به درمان‌های دیگر: اگر بیمار به سایر درمان‌ها پاسخ ندهد.

جراحی بای‌پس کرونری همچنین می‌تواند در شرایط اضطراری مانند حمله قلبی انجام شود.

پس از جراحی بای‌پس کرونری، لازم است تغییراتی در سبک زندگی ایجاد شود. پزشک برای کمک به کاهش کلسترول خون، کاهش خطر لخته شدن خون و بهبود عملکرد قلب، داروهایی را برای بیمار تجویز می‌کند.

عوارض عمل قلب باز

خطر ابتلا به عوارض بعد از جراحی معمولاً پایین است و به سلامت عمومی فرد قبل از عمل بستگی دارد. اگر جراحی به صورت اورژانسی انجام شود یا فرد به بیماری‌های دیگری مثل آمفیزم، بیماری کلیوی، دیابت یا انسداد شریان‌های پا مبتلا باشد، خطر عوارض افزایش می‌یابد.

عوارض احتمالی این جراحی شامل موارد زیر است:

– خونریزی
– ضربان نامنظم قلب
– عفونت در محل جراحی
– مشکلات حافظه یا گیجی (این مشکل معمولاً در عرض 6 تا 12 ماه بهبود می‌یابد)
– مشکلات کلیوی
– سکته مغزی
– حمله قلبی (این اتفاق ممکن است اگر یک لخته خون بعد از جراحی جدا شود، رخ دهد)

آمادگی برای عمل قلب باز

پزشک به بیمار درباره تغییرات رژیم غذایی و محدودیت‌های فعالیت قبل از جراحی توضیح می‌دهد. بیماران باید پس از جراحی برای انجام برخی بررسی‌ها به جراح قلب مراجعه کنند. اگر عمل بای پس کرونری به صورت اورژانسی انجام نشود، فرد در صبح روز جراحی به بیمارستان پذیرش می‌شود.

عمل بای پس کرونری معمولاً بین 3 تا 6 ساعت طول می‌کشد و نیاز به بیهوشی عمومی دارد. تعداد بای پس‌هایی که باید انجام شود بستگی به محل و شدت انسداد در قلب دارد. در طول بیهوشی عمومی، یک لوله در دهان بیمار قرار داده می‌شود و به دستگاه ونتیلاتور (تنفس مصنوعی) وصل می‌شود تا در طول عمل و بلافاصله بعد از جراحی به بیمار کمک کند نفس بکشد.

روش های جراحی قلب باز

امروزه جراحی بای پس کرونری به روش‌های مختلفی انجام می‌شود که بسته به تشخیص پزشک انتخاب می‌شود. در ادامه به این روش‌ها می‌پردازیم:

1. جراحی بای پس کرونری با استفاده از پمپ
این نوع جراحی معمولاً از طریق یک برش بزرگ در قفسه سینه انجام می‌شود و در آن از دستگاهی به نام قلبی ریوی برای پمپاژ خون استفاده می‌شود. در این روش، جراح یک برش بزرگ در وسط سینه و در امتداد استخوان جناغ ایجاد می‌کند و با باز کردن دنده‌ها به قلب دسترسی پیدا می‌کند.

در این جراحی، قبل از شروع کار، یک داروی خاص تزریق می‌شود که باعث می‌شود قلب از کار بیفتد و دستگاه قلبی ریوی وظیفه پمپاژ خون را بر عهده می‌گیرد. سپس جراح یک بخش از یک رگ خونی سالم را برمی‌دارد و آن را به بالای محل انسداد و پایین آن پیوند می‌زند تا خون دوباره به‌طور طبیعی به قلب برسد.

2. جراحی قلب باز بدون پمپ
در این روش، جراح قلب را بدون استفاده از دستگاه قلبی ریوی عمل می‌کند و از تکنیک‌های خاصی برای انجام عمل استفاده می‌کند.

به این ترتیب، جراحی بای پس کرونری می‌تواند به روش‌های مختلفی انجام شود که انتخاب هر کدام به شرایط بیمار و تشخیص پزشک بستگی دارد.

2. جراحی بای پس کرونری بدون استفاده از پمپ
در این روش، جراح با استفاده از یک ابزار خاص، قلب را در یک ناحیه مشخص ثابت نگه می‌دارد و در حالی که قلب در حال تپش است، جراحی را انجام می‌دهد. این نوع جراحی به دلیل حرکات قلب چالش‌برانگیز است و برای همه بیماران مناسب نیست.

3. جراحی کم‌تهاجم
در این روش، جراح با استفاده از برش‌های کوچک روی قفسه سینه و ابزارهای رباتیک و تصویربرداری ویدیویی، عمل بای پس شریان کرونری را انجام می‌دهد. به این نوع جراحی، “جراحی سوراخ کلید” نیز گفته می‌شود. بعد از اینکه پیوند زدن انجام شد، جراح ضربان قلب را احیا می‌کند، بیمار را از دستگاه قلبی ریوی جدا می‌کند و قفسه سینه را با استفاده از سیم‌های فلزی بخیه می‌زند. این سیم‌ها پس از بهبودی استخوان‌ها در بدن باقی می‌مانند.

بعد از جراحی

فرد بعد از عمل جراحی معمولاً 1 یا 2 روز در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) بستری می‌شود. لوله تنفسی تا زمانی که بیمار به هوش بیاید و بتواند خودش نفس بکشد، در محل خود باقی می‌ماند. برنامه بازتوانی قلبی معمولاً قبل از مرخص شدن از بیمارستان آغاز می‌شود. تیم درمان یک برنامه ورزشی و آموزشی برای بیمار تهیه کرده و به او می‌دهند. بیماران همچنین باید برنامه‌های پایشی را در یک مرکز درمان سرپایی ادامه دهند تا بتوانند برنامه بهبودی خود را در خانه اجرا کنند.

اگر بیمار دچار عوارض نشود، معمولاً ظرف یک هفته از بیمارستان مرخص می‌شود. در این زمان ممکن است انجام کارهای روزمره یا پیاده‌روی‌های کوتاه برای او دشوار باشد. بعد از مرخص شدن، اگر بیمار هر کدام از علائم زیر را تجربه کرد، باید با پزشک تماس بگیرد:

– تب
– ضربان سریع قلب
– درد جدید یا بدتر شدن درد در اطراف زخم قفسه سینه
– قرمزی، خونریزی یا ترشحات غیرعادی از زخم

افراد باید انتظار یک دوره بهبودی 6 تا 12 هفته‌ای را داشته باشند. اگر پزشک موافقت کند، پس از 4 تا 6 هفته می‌توانند ورزش کردن را شروع کنند و فعالیت‌های جنسی خود را از سر بگیرند.

پس از جراحی، وقتی بیدار می‌شوید، ممکن است دو یا سه لوله در سینه‌تان ببینید. این لوله‌ها برای تخلیه مایعات از اطراف قلب شما نصب شده‌اند. همچنین ممکن است یک سرم به شما وصل باشد تا مایعات کافی به بدنتان برسد. علاوه بر این، یک لوله باریک به نام سوند هم ممکن است به مثانه‌تان متصل باشد تا ادرار شما تخلیه شود.

همچنین ممکن است دستگاهی به شما وصل باشد که عملکرد قلب‌تان را تحت نظر دارد.

معمولاً شب اول را در اتاق مراقبت‌های ویژه (آی سی یو) می‌گذرانید و سپس به بخش عمومی بیمارستان منتقل می‌شوید. شما معمولاً بین سه تا هفت روز در بیمارستان بستری خواهید بود، بسته به نظر پزشک.

میزان بهبودی بعد از جراحی قلب باز

بعد از جراحی، اکثر افراد احساس بهتری پیدا می‌کنند و معمولاً به مدت 10 تا 15 سال علائم بیماری را تجربه نمی‌کنند. اما با گذشت زمان، ممکن است رگ‌های دیگر یا حتی شریانی که پیوند شده است، دوباره مسدود شوند و در این صورت ممکن است نیاز به جراحی مجدد یا آنژیوپلاستی باشد. نتیجه جراحی و عوارض بلندمدت آن به مصرف داروهای رقیق‌کننده خون، داروهای فشار خون، داروهای کاهنده کلسترول و مدیریت دیابت بستگی دارد.

همچنین، پیروی از توصیه‌های پزشک برای داشتن یک سبک زندگی سالم بسیار مهم است. از جمله این توصیه‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

– ترک سیگار
– رعایت یک رژیم غذایی سالم
– رسیدن به وزن مناسب و حفظ آن
– ورزش منظم
– مدیریت استرس

عمل قلب باز برای افراد دیابتی

این موضوع را از دو زاویه بررسی می‌کنیم. اول اینکه بیشتر بیمارانی که عمل بای پس قلب (CABG) را انجام می‌دهند، بعد از جراحی معمولاً نیاز به انسولین دارند. این به این دلیل است که پس از عمل، ممکن است قند خون آنها افزایش یابد.

از سوی دیگر، افرادی که دیابتی هستند و نیاز به عمل قلب باز دارند، معمولاً خطر بیشتری نسبت به بیماران غیر دیابتی دارند. یکی از بزرگ‌ترین مشکلات جراحی برای بیماران دیابتی، میزان زنده ماندن آنها بعد از عمل است.

بیماران دیابتی معمولاً بیشتر از دیگران به عفونت‌های بعد از جراحی مبتلا می‌شوند و احتمال موفقیت عمل قلب باز در آنها کمتر است. همچنین آمار مرگ و میر در این بیماران بیشتر است.

موسسه NCBI مطالعه‌ای بر روی ۷۰۰ بیمار که نیاز به عمل قلب باز داشتند، انجام داد. در این مطالعه، ۳۵۰ نفر دیابتی و ۳۵۰ نفر غیردیابتی بودند. به جز دیابت، سایر ویژگی‌های جسمی و سلامتی آنها مشابه بود و حتی از نظر وزن هم شباهت داشتند. هرچند آمار مرگ بیماران دیابتی نسبت به غیردیابتی‌ها خیلی بیشتر نبود، اما مشکلاتی که پس از جراحی برای آنها پیش آمد، در بیماران دیابتی بیشتر بود. این بیماران بیشتر دچار مشکلات کلیوی، مغزی و عصبی شدند و دو برابر بیشتر از دیگر بیماران به انتقال خون نیاز داشتند.

عمل قلب باز برای افراد مسن

جراحی قلب می‌تواند برای بیماران ۸۵ ساله و بالاتر با نتایج خوبی انجام شود. یکی از چالش‌های اصلی برای این بیماران، مدت زمان طولانی بستری شدن در بیمارستان است که ممکن است برایشان آزاردهنده باشد.

عمل قلب باز در بیماران دیالیزی

بیماران دیالیزی در مقایسه با افرادی که کلیه‌هایشان به درستی کار می‌کند، با خطر بالاتری از نظر مرگ و عوارض بعد از عمل قلب باز مواجه هستند. بنابراین، باید مزایای انجام جراحی با خطرات احتمالی آن مقایسه و تعادل برقرار شود.

در چه شرایطی نیاز به عمل جراحی هست؟

عمل جراحی قلب باز برای بای پس عروق کرونر، که به آن جراحی پیوند عروق کرونری هم گفته می‌شود، ممکن است برای افرادی که بیماری عروق کرونر قلب دارند، لازم باشد.

بیماری عروق کرونر زمانی رخ می‌دهد که رگ‌های خونی که خون و اکسیژن را به عضله قلب می‌رسانند، سخت و تنگ می‌شوند. این وضعیت به نام سخت شدن یا گرفتگی عروق نیز شناخته می‌شود.

گرفتگی عروق به دلیل رسوب چربی در دیواره رگ‌های کرونری اتفاق می‌افتد و این رسوب‌ها باعث تنگ شدن رگ‌ها می‌شوند. در نتیجه، خون نمی‌تواند به راحتی به قلب برسد و ممکن است باعث حمله قلبی شود.

عمل جراحی قلب باز همچنین می‌تواند برای موارد زیر انجام شود:

– ترمیم یا تعویض دریچه‌های قلب که وظیفه ورود و خروج خون به قلب را دارند.
– ترمیم نواحی آسیب‌دیده یا ناهنجاری‌های قلب.
– نصب دستگاه‌های پزشکی مانند باتری قلب که به عملکرد صحیح قلب کمک می‌کنند.
– جایگزینی قلب آسیب‌دیده با یک قلب سالم از اهداکننده (پیوند قلب).

عمل جراحی چگونه انجام میشود؟

عمل جراحی قلب باز ممکن است بین سه تا شش ساعت طول بکشد. مراحل جراحی بای پس عروق کرونر به طور کلی به این صورت است:

1. بیهوشی: ابتدا شما تحت بیهوشی قرار می‌گیرید تا در طول عمل هیچ دردی احساس نکنید و بی‌هوش باشید.

2. برش: جراح یک برش 20 تا 25 سانتی‌متری در قفسه سینه شما ایجاد می‌کند.

3. دسترسی به قلب: ممکن است قسمتی از استخوان جناغ سینه (استخوانی که در وسط قفسه سینه قرار دارد) بریده شود تا جراح به قلب دسترسی پیدا کند.

4. استفاده از دستگاه بای پس: پس از دیدن قلب، شما به دستگاه بای پس قلبی ریوی وصل می‌شوید. این دستگاه کمک می‌کند که خون به قلب نرسد تا جراح بتواند عمل را انجام دهد. برخی از روش‌های جدیدتر نیازی به این دستگاه ندارند.

5. ایجاد مسیر جدید: جراح با استفاده از یک رگ سالم، یک مسیر جدید دور سرخرگ مسدود شده درست می‌کند.

6. بستن استخوان جناغ: بعد از پایان عمل، استخوان جناغ سینه با استفاده از سیم بسته می‌شود و این سیم در بدن باقی می‌ماند.

7. بستن محل بریدگی: در آخر، محل برش با بخیه بسته می‌شود.

گاهی اوقات برای افرادی که در گروه‌های پرخطر هستند، مانند کسانی که چندین جراحی داشته‌اند یا سن بالایی دارند، از روش «پلاک گذاری استرنوم» استفاده می‌شود. در این روش، پس از جراحی، استخوان جناغ سینه با پلاک‌های کوچک تیتانیومی به هم متصل می‌شود.

آیا جایگزینی برای جراحی قلب باز استاندارد وجود دارد؟

با پیشرفت‌های پزشکی، بسیاری از روش‌هایی که قبلاً نیاز به باز کردن قفسه سینه داشتند، اکنون می‌توانند با جراحی کم‌تهاجمی یا برش‌های کوچک انجام شوند. گاهی اوقات جراح هنوز باید بخشی از استخوان سینه را برش دهد (استرنوتومی جزئی). بسته به شرایط شما، جراح ممکن است از یکی از روش‌های زیر استفاده کند:

۱. جراحی مبتنی بر کاتتر
در این روش، جراح یک کاتتر (لوله نازک و توخالی) را به قلب می‌کشد و ابزارهای جراحی، بالون‌ها یا استنت‌ها را از طریق این کاتتر وارد می‌کند. این روش‌ها شامل تعویض دریچه آئورت ترانس کاتتر (TAVR) و آنژیوپلاستی کرونر و قرار دادن فنر در رگ‌های قلب است.

۲. جراحی قفسه سینه با کمک ویدئو (VATS)
در این روش، جراح یک دوربین کوچک (توراکوسکوپ) و ابزارهای جراحی را از طریق چند برش کوچک در قفسه سینه قرار می‌دهد. جراح ممکن است از این روش برای قرار دادن ضربان‌ساز، ترمیم دریچه‌های قلب یا درمان آریتمی استفاده کند.

۳. جراحی با کمک رباتیک
برخی بیماران مبتلا به بیماری‌های دریچه‌ای، تومورهای قلبی یا نواقص سپتوم ممکن است کاندیدای این روش کم‌تهاجمی باشند که می‌تواند حتی در موارد شدید بیماری‌های مادرزادی قلب هم کارایی داشته باشد. در این روش، جراح با برش‌های کوچک و استفاده از ربات داوینچی، جراحی را انجام می‌دهد. ربات داوینچی ابزاری چندپایی و روباتیک است که جراح آن را از راه دور کنترل می‌کند. این روش به نام جراحی بای‌پس عروق کرونر آندوسکوپی شناخته می‌شود و از نظر اثربخشی و ایمنی هیچ برتری نسبت به جراحی قلب باز ندارد.

تفاوت اصلی این است که افرادی که تحت جراحی کم‌تهاجمی قرار گرفته‌اند، معمولاً سریع‌تر بهبود می‌یابند و به زمان کمتری برای بهبودی نیاز دارند.

عمل باز قلب برای بار دوم هم ممکن است؟

اگر به جراحی دوم قلب نیاز دارید، ناامید نشوید. با پیشرفت‌های مداوم در جراحی قلب و افزایش امید به زندگی، بسیاری از افراد به سن و سالی می‌رسند که به عمل دوم قلب نیاز پیدا می‌کنند. به این نوع عمل، معمولاً عمل مجدد قلب گفته می‌شود.

دلایل مختلفی وجود دارد که ممکن است شما به عمل دوم (سوم، چهارم یا بیشتر) قلب نیاز داشته باشید. بیمارانی که فاکتورهای خطر بالایی دارند، معمولاً در مراکز پزشکی معتبر و با تیم‌های جراحی باتجربه، بهترین نتایج را می‌گیرند. تقریباً یک سوم از عمل‌های جراحی قلب، تکراری هستند.

اگر شما هم با عمل مجدد قلب روبه‌رو هستید، بدانید که ایمنی و موفقیت این جراحی‌ها در حال افزایش است، به خصوص زمانی که یک جراح با تجربه این عمل را در یک مرکز معتبر انجام می‌دهد. بنابراین، برای بهترین نتیجه، وقت بگذارید و با دقت بیمارستان و جراح خود را انتخاب کنید.

جراحی قلب باز یک عمل بسیار حساس و دشوار است، بنابراین انتخاب بهترین جراح قلب و عروق یا متخصص قلب برای این عمل بسیار مهم است. شما می‌توانید با مراجعه به وبسایت دکترتو، بهترین پزشکان شهر خود را پیدا کنید. از طریق این وبسایت می‌توانید مشاوره آنلاین با دکتر قلب و عروق بگیرید یا به صورت آنلاین نوبت بزنید و به صورت حضوری تحت معاینه پزشک متخصص قرار بگیرید.