بررسی تفاوت روانشناس و روانپزشک و روانکاو و عملکرد آنان

تفاوت بین روانشناس، روانپزشک و روانکاو از سوالات مهمی است که وقتی به مشاوره نیاز دارید، ممکن است برای شما پیش بیاید. بسته به مشکلی که دارید و نوع درمانی که به آن نیاز دارید، مشخص می‌شود که به کدام یک از این متخصصان مراجعه کنید.

در این مقاله به بررسی فرق روانشناس و روانپزشک و روانکاو ، وظایف و روش های درمانی هر یک اشاره شده است:

تفاوت روانشناس و روانپزشک و روانکاو

جهت شناخت بهتر تفاوت روانشناس و روانپزشک و روانکاو ، می بایست ابتدا به تعریف هر حوزه و وظایف هر کدام پرداخت:

روانشناس چه کسی است؟

تفاوت روانشناس، روانپزشک و روانکاو این است که روانشناس به بررسی نحوه ارتباط افراد با یکدیگر و محیط می‌پردازد و فرآیندهای ذهنی و رفتار انسان را تحلیل می‌کند. برخی از روانشناسان به صورت مستقل کار می‌کنند و تحقیق می‌کنند یا به بیماران و مشتریان خدمات می‌دهند. همچنین، برخی از روانشناسان به عنوان بخشی از یک تیم درمانی فعالیت می‌کنند و با پزشکان، مددکاران اجتماعی و دیگر متخصصان همکاری می‌کنند تا به درمان بیماری‌ها و بهبود سلامت کمک کنند.

وظایف روانشناس چیست؟

روانشناسان تلاش می‌کنند تا افکار، احساسات و رفتارهای انسان را درک و توضیح دهند. آن‌ها بسته به موضوعی که مطالعه می‌کنند، از روش‌های مختلفی مانند مشاهده، ارزیابی و آزمایش استفاده می‌کنند تا نظریه‌هایی درباره باورها و احساساتی که بر رفتار فرد تأثیر می‌گذارد، ایجاد کنند.

تفاوت روانشناس با روانپزشک و روانکاو در این است که روانشناسان به دنبال شناسایی الگوهای رفتاری و روابط علت و معلولی بین وقایع هستند. آن‌ها این اطلاعات را در تحقیقات خود یا در درمان بیماران به کار می‌برند.

روانشناس در چه مواردی می تواند کمک کند؟

افسردگی، اضطراب، اعتیاد، اختلالات اشتها، اختلال استرس پس از سانحه، اختلال وسواس فکری-عملی، اختلالات شخصیتی، فشار روحی، مشکلات عاطفی، غم و اندوه، و مشکلات رابطه، همگی مسائلی هستند که ممکن است به کمک روانشناس یا روانپزشک نیاز داشته باشند.

معمولاً برای دیدن نتایج بیشتر درمان‌های روانشناختی، باید چند هفته منتظر بمانید. برخی از درمان‌ها ممکن است حتی یک سال یا بیشتر طول بکشند تا شما از فواید کامل آن‌ها بهره‌مند شوید.

تفاوت بین روانشناس، روانپزشک و روانکاو این است که روانشناس و روانکاو معمولاً راه‌حل‌های فوری و سریع ارائه نمی‌دهند، اما تأثیرات مثبت درمان آن‌ها معمولاً پایدار و ماندگار است.

روانشناس چه روش های درمانی ارائه می دهد؟

فرق روانشناس، روانپزشک و روانکاو در این است که روانشناس بالینی ابتدا با شما مصاحبه می‌کند و درباره سابقه شما صحبت می‌کند تا مشکلاتتان را شناسایی کند و روش درمانی مناسبی را پیشنهاد دهد. برخی از روانشناسان می‌توانند تست‌های روانشناسی هم انجام دهند تا به ارزیابی دقیق‌تری برسند.

روانشناس ممکن است درمان گفتاری (روان‌درمانی) را پیشنهاد کند که به شما کمک می‌کند روش‌های بهتری برای مواجهه با مشکلات خود یاد بگیرید. همچنین، او ممکن است ملاقات‌های خانوادگی یا شرکت در گروه‌های درمانی را توصیه کند.

روانشناسان ممکن است از تکنیک‌های خاصی مانند بازخورد زیستی، اصلاح رفتار و آموزش مدیریت استرس استفاده کنند. در بعضی مواقع، اگر نیاز به ارزیابی فیزیکی یا دارویی داشته باشید، روانشناس شما را به پزشک یا روانپزشک ارجاع می‌دهد. برای برخی افراد، درمان ممکن است فقط شامل یک دوره کوتاه‌مدت باشد.

روانپزشک چه کسی است؟

در فرق روانشناس، روانپزشک و روانکاو، روانپزشکان پزشکانی هستند که در زمینه بهداشت روان تخصص دارند. آن‌ها به خوبی بیماری‌های روانی را تشخیص داده و درمان می‌کنند.

روانپزشکان درک عمیقی از ارتباط بین سلامت جسمی و روانی دارند و می‌دانند که هر کدام چگونه بر دیگری تأثیر می‌گذارد. آن‌ها به افرادی که به بیماری‌های روانی مانند اسکیزوفرنی، افسردگی، اختلال دو قطبی، اختلالات خوردن و اعتیاد مبتلا هستند، کمک می‌کنند.

وظایف روانپزشک چیست؟

روانپزشکان تمام علائم روحی و جسمی شما را بررسی می‌کنند. آن‌ها تشخیص می‌دهند و با شما همکاری می‌کنند تا یک برنامه درمانی مناسب برای بهبود حالتان تهیه کنند.

روانپزشکان می‌توانند درمان‌های روانشناختی ارائه دهند، دارو تجویز کنند و روش‌هایی مثل درمان الکتروشوک را انجام دهند.

به عنوان بخشی از کارشان، روانپزشکان می‌توانند:

– مراقبت فوری برای بیماری‌های روانی ناگهانی ارائه دهند.
– به شما کمک کنند تا یک وضعیت سلامت روانی بلندمدت را مدیریت کنید.
– مشاوره در مورد تغییر سبک زندگی بدهند.
– به صورت فردی یا با شما و اعضای خانواده یا شریک زندگی‌تان کار کنند.
– نظرات و مشاوره‌هایی برای سایر پزشکان و متخصصان بهداشت ارائه دهند.
– شما را به دیگر متخصصان بهداشت ارجاع دهند.

تفاوت روانشناس و روانپزشک و روانکاو این است که روانپزشک در صورت نیاز، می‌تواند شما را در بیمارستان بستری کند.

روانپزشک در چه مواردی می تواند کمک کند؟

– شوک‌های شدید و ناگهانی
– تجویز دارو
– تنظیم مشکلات بعد از تغییرات بزرگ یا استرس
– اضطراب، نگرانی یا ترس
– افسردگی شدید
– افکار خودکشی
– افکار درباره آسیب زدن به دیگران
– خودآزاری عمدی
– انرژی زیاد و عدم توانایی خوابیدن
– افکار منفی مکرر
– تفکر وسواسی
– احساس اینکه دیگران به دنبال شما هستند یا می‌خواهند به شما آسیب برسانند
– توهم (شنیدن یا دیدن چیزهایی که وجود ندارند)
– هذیان (باورهای نادرست و ثابت)
– افکار بی‌سروته یا گیج
– مصرف الکل یا مواد مخدر
– مشکلات قمار یا سایر رفتارهای اعتیادآور
– مشکلات مربوط به تصویر بدن، غذا خوردن یا رژیم غذایی
– مشکلات حافظه
– تمرکز و توجه ضعیف و بیش‌فعالی
– خشونت، تحریک‌پذیری یا نوسانات عاطفی
– بی‌خوابی و سایر مشکلات خواب
– شرایطی که از کودکی مثل اوتیسم، ناتوانی ذهنی و اضطراب شروع می‌شود.

روانپزشک چه روش های درمانی ارائه می دهد؟

تفاوت روانشناس، روانپزشک و روانکاو این است که روانپزشکان می‌توانند دارو تجویز کنند و علاوه بر آن، انواع درمان‌های بدون دارو را نیز ارائه می‌دهند. روش‌های درمانی که روانپزشک استفاده می‌کند شامل:

– درمان روانشناختی (روان‌درمانی یا گفتار درمانی)
– تجویز دارو
– درمان‌های تحریک مغز، مانند درمان الکتروشوک.

روانکاو چه کسی است؟

تفاوت روانشناس، روانپزشک و روانکاو این است که روانکاوان از روش‌های خاصی برای درمان استفاده می‌کنند که اولین بار توسط زیگموند فروید در اواخر دهه 1800 معرفی شد. بعضی از روانکاوان مجوز روانشناسی دارند، اما همه آن‌ها این مجوز را ندارند.

روش کار روانکاوان به نام روانکاوی شناخته می‌شود که نوعی گفتار درمانی است. در این روش، آن‌ها به عمق گذشته و ناخودآگاه بیماران می‌پردازند و تلاش می‌کنند تا افکار، ترس‌ها و خواسته‌های آن‌ها را کشف کنند. روانکاوان بر این باورند که مشکلات انسان‌ها بسیار پیچیده‌تر از آن چیزی است که در ظاهر به نظر می‌رسد.

در روانکاوی، ذهن آگاه تنها بخشی از وجود ماست و بخش بزرگ‌تر، یعنی ناخودآگاه، تحت تأثیر تجربیات و روابط اولیه شکل می‌گیرد. روانکاوان به بیماران کمک می‌کنند تا با تأثیرات ناخودآگاه در زندگی خود آشنا شوند و به این ترتیب بتوانند مشکلاتشان را حل کنند. به طور کلی، روانکاوان به بیماران کمک نمی‌کنند تا مشکلاتشان را برایشان حل کنند، بلکه آن‌ها را توانمند می‌سازند تا به‌طور مستقیم با این مشکلات مواجه شوند.

وظایف روانکاو چیست؟

روانکاوان بالینی معمولاً هنگام ملاقات با بیماران سوالاتی می‌پرسند یا پیشنهاداتی می‌دهند. هدف اصلی آن‌ها این است که با دقت گوش دهند و ارتباطات بین عملکرد ناخودآگاه و احساسات، ترس‌ها یا مشکلات روانی بیمار را شناسایی کنند. آن‌ها سعی می‌کنند به بیمار کمک کنند تا ذهن ناخودآگاهش را کشف کند و بفهمد چه انگیزه‌هایی باعث شکل‌گیری افکار، ویژگی‌های شخصیتی و رفتارهایش می‌شود.

یک روانکاو ممکن است از بیمار بخواد تا در زمینه های زیر صحبت کند:

• دوران کودکی
• خانواده
• همسر
• رویاها
• ترس
• زندگی کاری
• علایق
• روابط
• افکار روزانه
• اضطراب ها

روانکاو در چه مواردی می تواند کمک کند؟

روانکاوان در زمینه‌های مختلفی به درمان کمک می‌کنند، اما آن‌ها همچنین می‌توانند به عنوان روانشناسان مجوزدار، خدمات روانشناسی را هم ارائه دهند. برخی از مشکلاتی که روانکاوان می‌توانند درمان کنند عبارتند از:

– اضطراب
– اختلال دوقطبی
– افسردگی
– اختلالات مربوط به اشتها
– توهم
– اختلالات هویت
– اختلالات وسواس فکری – عملی
– مشکلات روانی مداوم
– فوبیا
– اختلالات روان‌تنی
– رفتارهای خود تخریبی
– مسائل مربوط به عزت نفس
– مشکلات جنسی

روانکاو چه روش های درمانی ارائه می دهد؟

تکنیک اصلی در روانکاوی سنتی، «ارتباط آزاد» است. یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های بین روانشناس، روانپزشک و روانکاو این است که روانکاوان معمولاً در مکالمه‌های دوطرفه با بیماران خود شرکت نمی‌کنند. آن‌ها بیشتر به مونولوگ بیمار گوش می‌دهند و الگوها، مضامین و تضادهایی که در صحبت‌های او وجود دارد را بررسی می‌کنند. هدف آن‌ها این است که به بیمار کمک کنند بفهمد چگونه این الگوها بر رفتار و روابط فعلی‌اش تأثیر می‌گذارند.

وقتی با مشکلی مواجه هستید و احساس می‌کنید به کمک یک متخصص نیاز دارید، با توجه به اطلاعاتی که در این مقاله درباره تفاوت‌های روانشناس، روانپزشک و روانکاو گفته شد، می‌توانید متخصص مناسب را انتخاب کنید. به‌طور کلی، بهترین کار این است که ابتدا به یک روانشناس مراجعه کنید. او بعد از مصاحبه و صحبت با شما، روش‌های درمانی مختلف را برایتان توضیح می‌دهد و در صورت نیاز، شما را به یک روانپزشک یا روانکاو ارجاع می‌دهد.