تشخیص و ارزیابی بالینی دیر انزالی در زنان

انزال زنان زمانی رخ می‌دهد که یک زن از نظر جنسی تحریک می‌شود، اما این موضوع همیشه به معنای داشتن انزال نیست. دانشمندان هنوز به طور کامل انزال زنان را درک نکرده‌اند و تحقیقات کمی درباره چگونگی عملکرد و هدف آن انجام شده است.  در این مقاله به بررسی علل و درمان دیر انزالی در زنان خواهیم پرداخت.

 انزال چیست؟

انزال به معنی خارج شدن مایعات از مجرای ادرار در هنگام تحریک جنسی یا انزال است. مجرای ادرار، مجرایی است که ادرار را از مثانه به خارج از بدن منتقل می‌کند. انزال در زنان نسبت به مردان کمتر اتفاق می‌افتد و بعضی از زنان ممکن است به درمان دیر انزالی نیاز داشته باشند.

دو نوع انزال در زنان وجود دارد:

1. مایع بی‌رنگ و بی‌بو: این نوع انزال معمولاً به مقدار زیاد خارج می‌شود.
2. مایع انزال: این مایع بیشتر به منی مردان شباهت دارد. معمولاً غلیظ و شیری‌رنگ است.

تحقیقات نشان داده است که این مایع حاوی آنزیمی به نام اسید فسفاتاز پروستات (PSA) است که در منی مردان وجود دارد و به تحرک اسپرم کمک می‌کند. همچنین، این مایع معمولاً حاوی قندی به نام فروکتوز است که به عنوان منبع انرژی برای اسپرم عمل می‌کند. درمان دیر انزالی در زنان می‌تواند به بروز این مایعات کمک کند.

آیا انزال در زنان واقعی است؟

سال‌ها پیش، دانشمندان فکر می‌کردند که زنانی که در حین رابطه جنسی انزال می‌کنند، دچار مشکل هستند. اما تحقیقات جدید این نظریه را رد کرده و وجود انزال زنان را تأیید کرده‌اند. همچنین، تحقیقات در زمینه درمان دیر انزالی در زنان نیز انجام شده است.

 آیا انزال و درمان دیر انزالی در زنان شایع است؟

ارضا شدن در زنان کاملاً طبیعی است، اما درباره آن در روابط جنسی معمولاً صحبت نمی‌شود. برآوردهای انجمن بین‌المللی پزشکی جنسی نشان می‌دهد که بین 10 تا 50 درصد از زنان در طول رابطه جنسی انزال می‌کنند و برخی از آن‌ها ممکن است از دیر انزالی رنج ببرند و به درمان نیاز داشته باشند.

برخی کارشناسان بر این باورند که همه زنان این موضوع را تجربه می کنند، اما بسیاری از آن‌ها به آن آگاهی ندارند. مایعات می‌توانند به جای خارج شدن از بدن، به سمت عقب مثانه حرکت کنند. در یک مطالعه قدیمی شامل 233 زن، 14 درصد گزارش کردند که انزال کرده‌اند، در حالی که 54 درصد گفتند که حداقل یک بار این تجربه را داشته‌اند.

به‌طور کلی، تجربه این موضوع در افراد مختلف متفاوت است و شامل احساسات، محرک‌ها و میزان انزال می‌شود.

آیا در درمان دیر انزالی در زنان مزایای سلامتی تامین می شود ؟

هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد ارضا شدن دیر یا زود زنان فواید خاصی برای سلامتی دارد. اما تحقیقات نشان می‌دهد که رابطه جنسی به خودی خود فواید زیادی دارد. هنگام انزال، بدن هورمون‌هایی آزاد می‌کند که می‌توانند به تسکین درد کمک کنند، از جمله درد کمر، پا، سردرد و گرفتگی قاعدگی.

بلافاصله بعد از اوج لذت جنسی، هورمون‌هایی مانند پرولاکتین و اکسی‌توسین آزاد می‌شوند که می‌توانند به خواب بهتر کمک کنند. برای زنانی که با مشکل دیر انزالی مواجه هستند، درمان این مشکل می‌تواند به کاهش استرس و مشکلات ناشی از عدم رابطه جنسی رضایت‌بخش کمک کند.

سایر مزایای سلامتی رابطه جنسی شامل موارد زیر است:

– کاهش استرس
– تقویت سیستم ایمنی بدن
– محافظت در برابر بیماری‌های قلبی
– کاهش فشار خون
– کمک به تنظیم چرخه قاعدگی

هنوز مشخص نیست که آیا بین انزال زنان و چرخه قاعدگی ارتباطی وجود دارد یا خیر. بنابراین، درمان دیر انزالی در زنان بسیار مهم است.

اتصال به بارداری

برخی از دانشمندان معتقدند که انزال زنانه می‌تواند در بارداری نقش داشته باشد. آن‌ها فکر می‌کنند که مایعاتی که در انزال خارج می‌شوند، حاوی PSA و فروکتوز هستند که به حرکت اسپرم به سمت تخمک کمک می‌کند. اما گروهی دیگر با این نظریه مخالف‌اند و می‌گویند که انزال معمولاً حاوی ادرار است که ممکن است اسپرم را تحت تأثیر قرار دهد و از بین ببرد.

درمان دیر انزالی در زنان

میزان و نوع تحریک لازم در زنان متفاوت است. بیشتر زنان می‌توانند با تحریک کلیتوریس، که مشابه آلت تناسلی در مردان است، به انزال برسند. کمتر از نیمی از زنان به طور مرتب در طول رابطه جنسی به انزال می‌رسند. حدود ۱۰ درصد از زنان هرگز به انزال نمی‌رسند، اما بسیاری از آن‌ها همچنان فعالیت جنسی را رضایت‌بخش می‌دانند.

دیر انزالی در زنان نسبت به مردان راحت‌تر است، به همین دلیل بسیاری از خانم‌ها به دنبال درمان این مشکل نیستند. زنان مبتلا به اختلال انزالی نمی‌توانند حتی در شرایطی مانند خودارضایی و تحریک زیاد، به انزال برسند. با این حال، نرسیدن به انزال معمولاً به این دلیل است که زن به اندازه کافی برانگیخته نشده است، بنابراین این مشکل به اختلال برانگیختگی مربوط می‌شود، نه اختلال انزال.

ناتوانی در داشتن انزال تنها زمانی به عنوان یک اختلال در نظر گرفته می‌شود که عدم انزال باعث ناراحتی زن شود و نیاز به درمان دیر انزالی داشته باشد. عشق ورزیدن بدون انزال می‌تواند منجر به ناامیدی شود و باعث نارضایتی و گاهی بیزاری برای هر دو طرف گردد.

علل دیر انزالی در زنان

عوامل موقعیتی و روانی می‌توانند در ایجاد اختلال انزال و نیاز به درمان دیر انزالی در زنان تأثیرگذار باشند. این عوامل شامل موارد زیر هستند:

– عشق‌ورزی زود تمام‌شده: زمانی که رابطه جنسی قبل از اینکه زن به اوج برانگیختگی برسد، به پایان می‌رسد (مثلاً مرد زود انزال می‌شود).
– مقدمه ناکافی:اگر پیش‌درآمد مناسبی برای رابطه جنسی وجود نداشته باشد.
– عدم درک عملکرد اندام‌های تناسلی: وقتی یکی یا هر دو شریک اطلاعات کافی در مورد بدن یکدیگر ندارند.
– ارتباط ضعیف در مورد رابطه جنسی: عدم گفت‌وگو در مورد اینکه زن از چه نوع تحریکی لذت می‌برد.
– مشکلات رابطه:مانند درگیری‌های حل‌نشده و عدم اعتماد.
– اضطراب عملکرد جنسی: نگرانی در مورد توانایی در انجام رابطه جنسی.
– ترس از ترک یا آسیب‌پذیری: احساس عدم کنترل بر زندگی و احساسات.
– تجربه‌های آسیب‌زا: مانند سوءاستفاده جنسی.
– اختلالات روانشناختی:مثل افسردگی و اضطراب.
– اختلالات جسمی: مانند آسیب‌های عصبی ناشی از دیابت یا آسیب‌های نخاعی.
– داروها: برخی داروها، به‌ویژه مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIها) می‌توانند تأثیرگذار باشند.
– شرایط پزشکی: مانند دیابت و تاریخچه جراحی‌های زنان و زایمان.
– اعتقادات مذهبی و فرهنگی:نظرات مختلف در مورد رابطه جنسی.
– عزت نفس کم و فشار: این موارد نیز می‌توانند در ایجاد مشکل تأثیر بگذارند.

زنان بالای ۴۵ سال ممکن است بیشتر در انزال دچار مشکل شوند که این می‌تواند به تغییرات هورمونی مربوط به یائسگی و تغییرات در واژن مرتبط باشد.

پزشکان ممکن است توصیه کنند که زنان به خودارضایی بپردازند تا یاد بگیرند چه نوع لمسی برایشان لذت‌بخش است. همچنین، تکنیک‌های آرامش و تمرین‌های تمرکز حواس نیز می‌توانند کمک‌کننده باشند. در این تمرینات، شریک‌ها به نوبت به یکدیگر با روش‌های دلپذیر دست می‌زنند.

آموزش درباره عملکرد جنسی می‌تواند به درمان دیر انزالی در زنان کمک کند. برای برخی از زنان، تحریک کلیتوریس ممکن است کل چیزی باشد که نیاز دارند.

درمان‌های روان‌شناختی، مانند درمان شناختی-رفتاری و درمان مبتنی بر ذهن‌آگاهی، می‌توانند به زنان کمک کنند تا ترس‌هایشان از دست دادن کنترل، آسیب‌پذیری یا مشکلات اعتماد به نفس را شناسایی و مدیریت کنند.

روان‌درمانی می‌تواند برای زنانی که مورد آزار جنسی قرار گرفته‌اند یا اختلالات روانی دارند، در درمان دیر انزالی مفید باشد. تمرین ذهن‌آگاهی (تمرکز بر آنچه در حال حاضر اتفاق می‌افتد) می‌تواند به زنان کمک کند تا بدون قضاوت، احساسات جنسی خود را بهتر درک کنند.

اگر داروهای SSRI (نوعی داروی ضد افسردگی) دلیل دیر انزالی باشند، افزودن بوپروپیون (نوع دیگری از داروهای ضد افسردگی) ممکن است به درمان کمک کند. یا ممکن است پزشک داروی ضد افسردگی دیگری را جایگزین کند. برخی شواهد نشان می‌دهند که اگر زنان در حین استفاده از SSRI دچار اختلال انزالی شوند، مصرف سیلدنافیل می‌تواند به آن‌ها کمک کند که دوباره انزال داشته باشند.

اختلال عملکرد انزالی می‌تواند هم مردان و هم زنان را تحت تأثیر قرار دهد، اما در زنان شایع‌تر است. محققان تخمین می‌زنند که این اختلال ممکن است بین ۱۱ تا ۴۱ درصد از زنان را درگیر کند.

بسته به علت اصلی ، درمان دیر انزالی در زنان متفاوت است.  

پزشک ممکن است به شما توصیه کند که هر مشکل دیگر سلامتی را درمان کنید یا داروهایی که ممکن است در مشکلات سلامت جنسی مؤثر باشند را تنظیم کنید. در بسیاری از موارد، پزشک پیشنهاد می‌کند که فردی که دچار اختلال عملکرد انزالی است، به رابطه جنسی درمانی یا مشاوره زوجین برود.

یک درمانگر جنسی معتبر می‌تواند روان‌درمانی ارائه دهد که به نگرانی‌های مربوط به عملکرد جنسی، احساسات یا اختلالات عملکردی بپردازد. این درمان می‌تواند به‌صورت فردی یا با همسر انجام شود. مشاوره زوجین به مسائل مربوط به روابط می‌پردازد که ممکن است بر عملکرد جنسی و توانایی انزال تأثیر بگذارد.

در برخی موارد، پزشک یا درمانگر ممکن است به فرد توصیه کند که برای رسیدن به انزال، از روش‌هایی مانند خودارضایی یا تحریک بیشتر کلیتوریس در حین مقاربت استفاده کند. برای دیگران، ممکن است روغن‌ها و لوسیون‌های گرم‌کننده پیشنهاد شود. هورمون‌درمانی نیز ممکن است برای برخی زنان مؤثر باشد، به‌ویژه اگر مشکل انزال همزمان با یائسگی آغاز شده باشد.

در حالی که اختلال عملکرد انزالی غیرمعمول نیست، افراد باید در صورت نگرانی درباره توانایی خود در انزال با پزشک خود صحبت کنند.

تأخیر انزال در زنان و مردان:
تجربه تأخیر انزال ممکن است برای زنان و مردان مشابه باشد، اما در ادبیات پزشکی و بالینی با آن‌ها متفاوت برخورد می‌شود. یکی از دلایل این تفاوت این است که بیشتر زنان به دلیل عدم تحریک، انزال را به تأخیر می‌اندازند یا هرگز به آن نمی‌رسند، در حالی که این دلیل به‌ندرت برای مردان مطرح می‌شود.

درمان دیر انزالی در زنان باید با ارزیابی کامل نقش‌های روانی، جسمی و بین فردی آغاز شود. بیشتر اختلالات انزالی در زنان از نظر روانی عمدتاً روان‌شناختی هستند و این متغیر نیاز به ارزیابی‌های گسترده‌تری دارد.

عملکرد جنسی فعلی در درمان دیر انزالی در زنان:
این اطلاعات برای تعیین اینکه آیا اختلال عملکرد انزالی عمومی است یا موقتی، ضروری است. بیماران معمولاً باورهای ناگفته‌ای درباره منبع و علت مشکلات خود دارند و این باورها می‌توانند بر نتیجه درمان تأثیر بگذارند. بنابراین، توانایی پزشک در استخراج نظریه‌های بیمار و همسرش درباره مشکل، اهمیت زیادی دارد.

زمینه های تحقیق در یک سابقه جنسی عمومی برای درمان دیر انزالی در زنان باید موارد زیر را شامل شود :

فعالیت جنسی فعلی شامل موارد زیر است:

– کیفیت و نحوه ارتباط با شریک زندگی
– گرایش جنسی
– تعداد شرکای جنسی در گذشته
– مصرف داروهای ضد بارداری
– وجود درد جنسی هنگام برقراری رابطه
– میزان رضایت از رابطه با شریک جنسی
– مشکلات یا سؤالات خاص

اگرچه اختلالات مختلف انزالی می‌توانند به روش‌های متفاوتی درمان شوند، ارائه رهنمودهای خاص به پزشک می‌تواند در درمان دیر انزالی در زنان و توضیح دلایل درمان به بیمار کمک کند. در صورتی که رابطه جنسی برای زنان به‌طور مشخص باشد، درمان فردی و گروهی هر دو می‌توانند مؤثر باشند.

فواید گروه درمانی در درمان دیر انزالی در زنان

گروه درمانی می‌تواند منبع مهمی از حمایت و تشویق باشد و احساس تنهایی که بسیاری از خانم‌ها تجربه می‌کنند را کاهش دهد. اگر بیمار در یک رابطه یا ازدواج پایدار باشد، معمولاً نتایج بهتری حاصل می‌شود وقتی که زوج‌ها با هم برای درمان دیر انزالی در زنان اقدام می‌کنند.

اگر ارزیابی‌ها نشان دهد که یکی از شرکا مشکلات جدی روانی دارد یا رابطه سوءاستفاده‌آمیز است، بهتر است قبل از برقراری رابطه جنسی، از مشاوره فردی یا زناشویی استفاده شود.

درمان اختلال عملکرد انزال اولیه:

درمان این اختلال می‌تواند ساده باشد. یکی از روش‌های انتخابی، خودارضایی مستقیم است. پزشک می‌تواند چهار مرحله از خودارضایی را توضیح دهد:

1. بررسی پیشینه و معنی تجربیات جنسی گذشته
2. بررسی رابطه عاطفی و جسمی فرد با بدن خود از طریق کاوش‌های خصوصی و غیرحسی از اندام تناسلی
3. کشف الگوهای برانگیختگی شخصی از طریق افکار، لمس و تصاویر
4. یادگیری شریک زندگی در رویکرد جنسی تغییر یافته

خودارضایی و درمان دیر انزالی در زنان:

هدف خودارضایی این است که به تدریج زن را با قسمت‌های لذت‌بخش بدن خود آشنا کند. پزشک می‌تواند این فرآیند را با معاینه لگنی شروع کند تا به بیمار کمک کند دستگاه تناسلی‌اش را بشناسد و آناتومی خود را تجسم کند. سپس او می‌تواند به بیمار یاد دهد که در دو یا سه جلسه کوتاه (در محیطی خصوصی و بدون حواس‌پرتی) زمان‌هایی را برای تمرین انواع مختلف لمس بدن خود اختصاص دهد.

زمانی که بیمار الگویی از اکتشاف آرام را ایجاد کرد، می‌تواند جلسات کاوش دستگاه تناسلی را شروع کند که در آن بیشتر بر روی احساسات تمرکز می‌شود تا تحریک جنسی. این رویکرد اکتشافی به بیمار کمک می‌کند تا هنگام عدم تحریک، از قضاوت و ناامیدی خودداری کند.